Wigilijna wieczerza

święta

Najwspanialsza uczta zaczynała się wraz z ukazaniem się na niebie pierwszej gwiazdki. Najczęściej na święta dom był wysprzątany i zawsze pobielony wapnem. Stół zawsze był nakryty białym obrusem pod którym kładziono siano. Nogi najczęściej okręcano powrósłami ze słomy, natomiast w rogu izby najczęściej stawiano snop z niewymłóconego zboża.

Wieczerze zaczynano od modlitwy i dzielenia się opłatkiem po czym zasiadano do stołu aby spożyć potrawy przyrządzone z płodów ziemi i darów lasu. Rodzaj i ilość podawanych potraw zależało od tradycji jakie panowały w każdym regionie  w naszym kraju. Przeważnie na wsi przygotowano siedem potraw, a ludzie z zamożniejszych domach przygotowali kilkanaście . Najczęściej był to barszcz czerwony z uszkami, suszone grzyby i kluski z makiem. Wigilijna wieczerza jednoczyła wszystkich przy stole. Parobek jadł razem z gospodarzami przy jednym stole i wszyscy jedli z jednej misy. Odkładano jedną łyżkę jednej strawy i odkładano na noc dla duchów przodków.